- நட்பென்ற நூல் -

பிறந்து விட்டாய் பெண்ணாக.. பூமியிலே எனக்காக, செவ்விதழ் வாயோடு, செதுக்கி வைத்த சிலையாக,

எனக்காகப் பிறந்தவளே, என் தேனிலவே...! இதயத்தில் ஒளிரும் பால் முகமே..!

என்னை மறந்து விடு என தினமும் மறக்காமல் சொல்லும் உன்னை எப்படி மறப்பது நான்.

புரிந்து கொள்வாய் என்றுதான்   பிரிந்து சென்றேன்,   பாலை வானக் குயிலாய் - நீ   பருதவிப்பாய் என அறியாமல்.   நீயும், நானும் எதிரெதிர் ...

என்னை நோக்கிய இளம் தென்றல் இதமாய் இதயம் நுழைந்ததினால், இன்னிசை ராகம் எனக்குள் ஒலிக்கின்றது....

என் இதயப் பூங்காவுக்குள் எனக்காய் நுழைந்த சாரளவள்.  இதழ்களை உரசி இன்பம் வார்க்கும் தூறளவள்.  செவிகளில் தேனைவார்த்து  ராகம் ...

விண்ணைத்தாண்டி இன்று விளையாட வந்தவளே..! என்னைத்தாண்டி ஏனடி வெகுதூரம் செல்கின்றாய்..?

ஆயிரம் மின் விளக்குகள் உன் கண்ணொளியிலே, பௌர்ணமி நிலவொளியோ, உன் முக அழகினிலே...

கண்களில் கரைந்து, மனதினுள் இணைந்து, உணர்புகள் படிந்து, உயிரினில் சுரந்து,

உன்னை மறக்கும் நொடியே இறக்க வேண்டும். இறந்த பின்பும் இதயம் துடிக்க வேண்டும். துடிக்கும் இதயம் உன் பெயர் அழைக்கவேண்டும், அழை...